Voorjaar l957

Truus en Jan Link 

Al enige malen hebben wij elkaar opnieuw ontmoet In het Anna paviljoen. Toos en ik, beide in verwachting van ons tweede kind.
9 mei.
Het is een mooie lentedag, de zon schijnt, de vogels tjirpen dat het een lust is, de bomen zijn uitgelopen; uit een vensterraam klinkt pianomuziek, kortom alles wijst erop dat de Zomer zich aankondigt.
Niet alleen de zomer.
De hele dag denk ik al, vandaag moet het komen en ondanks al het fijne om mij heen ben ik rusteloos en ook een beetje bang. Zou alles goed gaan? Alles is goed gegaan. l0 mei ‘s nachts wordt mijn dochter geboren. Monique.
Van slapen is natuurlijk niet veel gekomen en ook de komende nachten waren wat moeilijk.
Midden in de nacht ging de deur van de kamer open en werd een bed binnengerold. Iedereen wakker. Ik hoorde mijn naam noemen.

Het was Toos. “Oh wat enig, wat heb je'” vroeg ik haar. Een dochter antwoordde zij. Laten we maar gauw gaan slapen, morgen praten we wel verder . En dat hebben we ook. Gepraat en gelachen dat de tranen ons over de wangen stroomden en onze buiken ervan pijn deden. En die waren al zo gevoelig!. ’s avonds kwamen de mannen samen aangestapt en gingen samen weer weg. We hadden een klein beetje vakantie die l0 dagen.