Toos en André,

Toos en André, een paar apart

Pam en Niko Leenders

Toen ik ze leerde kennen waren ze nog niet zo lang uit Australië terug. Toos Wat langer dan André. Woningnood was er toen ook en ze woonden in bij oma, waar Pam en ik ze na korte tijd gezel schap kwamen houden. André kon zijn draai niet vinden en vertrok naar weer een ander continent: Amerika.
Toos zag dat niet zitten dus kwam André weer terug en bleef ook in Nederland. Ja André was erg gesloten maar als je hem wat beter leerde kennen kon hij toch wel een hele tijd achter elkaar praten Toos had daar geen problemen mee, maar ja wat wil je; een onderwijzeres.
André kon (kan) ook erg vrolijk zijn, vooral bij het genot van een borrel. Toos vond (vindt) het allemaal prachtig. Ik heb eigenlijk nooit meegemaakt dat ze zich erg over iets opwond. in tegenstelling tot André die zich enorm kon opwinden over allerlei zaken die volgens hem niet in orde waren en dat waren er heel wat. En koppig dat hij is, maar ja daar is het een Fries voor.
We hebben wat met z’n allen afgelachen en ik dacht dat Schier-monnikoog wel het hoogtepunt is geweest.
Er zijn twee beelden die mij bijgebleven zijn die jullie goed tekenen. Toos op de stoel met iets bezig, vanuit die stoel alles regelend en André licht voorovergebogen met grote passen lopend rond de molen op Ameland on een goed punt te vinden om een foto te maken.
Lieve mensen hartelijk gefeliciteerd en Schiermonnikoog doen we nog een keer over