Levenslooplied

Melodie: m’n  m’n  m’n Opa

REFREIN:
M’n vader, m’n moeder, m’n tante,
m’n oom , m’n vriend, vriendin en wat zijn ze nog meer?
Luisteren, praten of zingen
Al vijfentwintig jaren keer op keer
André en Toos….

Samen in het huwelijksbootje, samen emigrant
Over grote grote zeeën naar een heel ver land
Zij heet Toos en hii heet Dré, hoe vonden ze elkaar?
Dat is een geheimpje maar ze zitten hier als paar .
Pastoor Nolet heeft nog getracht er ’n stokje voor te steken
hij vond dat Dreetje véél te vroeg naar dat Toosje had gekeken. … Refrein

In dat verre land een zoon, de vreugde was heel groot
maar de hitte was té yeel en Toos ging op de boot.
Eerst met Con bij Omi wonen dat was wel wat klein
Toen naar Oma dat was beter: vlak bii t Voltaplein.
Na een maand of wat was André ook weer teruggekeerd
Het was toen ’57 en ze hadden veel geleerd.                                         Refrein

’n Dochtertje erbij, ze werden echt een pa en moe
Dit mocht niet en dat mocht wel, het was een heel gedoe.
‘n Woning werd gevonden in de Gibraltarstraat:
‘n keuken met 4 kamers: ‘t was een hele overdaad
Er kwamen nog drie kinderen bij, nu waren ze compleet
Het was een heel druk span, het was er altijd grote keet. 
Refrein                      

André kuste ‘s ochtends vrouw en kind’ren en ging weg
op zijn fietsje naar kantoor over de Haarlemmerweg.
s Avonds na het eten had hij ook altijd wel wat:
clubje hier en clubje daar waarin hij allemaal zat
Hij rookte ook heel heftig totdat een collega zei:
“Wil jij niet eens proberen om te stoppen saam met mij?                                  
Refrein

En die Toos was moeder was de spil van het gezin
Wassen met een wringer ook was dat haar niet te min.
Altijd zingen, altijd vrolijk, lachend door het huis,
als de kind’ren binnen kwamen vonden zij haar thuis.
Speelgoed ruimen deed ze niet, weet je wat ze dan zei:
“Ze stappen er maar overheen, ze komen toch voor míj?”                     
Refrein

Zo hadden ze het druk die twee met kinders en elkaar,
Ze vierden ook groot feest toen zij waren ‘t bronzen paar.
Eten in de stad, dat was een heel erg luxe festijn,
Luxer nog dan zomers naar het strand toe met de trein.
‘t Liefste bleef Toos thuis want ach, de speeltuin was dichtbij
en horten met zo’n stel dat was toch wel een hele rij   ……                    Refrein

Andre vond dat geen probleem en ’s zondags ’s middags? vast
Was hij met z’n kind’ren op het C.S. te gast
Ze aten een kroketje en ze dronken limona
dan gingen ze weer terug naar Sloterdijk, naar hun mama
Om de week kwam Omi sokken stoppen keurig net.
en vrijdags ging Toos zwemmen terwijl Dré speelde trompet.               
Refrein

Toen Tineke geboren werd was het even niet pluis
we moesten notabene naar het kindertehuis!
‘s  Avonds tegen zessen werden wij daar afgezet
en moesten bijna regelrecht meteen door naar ons bed!
We hebben in l0 dagen heel wat meegemaakt, jawe1
We zullen u dat sparen, dat is onze zorg en kwell…                              Refein

Weer verhuizen want het huis was eigenlijk nu wat klein
Dicht bij omi, opa, oma, naar het Voltaplein.
wat was het koud, we werkten hard de dag voor Ouwejaar.
De kast kon niet de trap op dus die sloeg Dré in elkaar!
We vierden Oudjaar tussen kisten, rommel en veel stof
We wachtten op het vuurwerk: een nette buurt!, maar toch geen sof      
Refrein

Zo waren Toos en Dré weer teruggekeerd op oud terrein:
hun oude buurt, hun eigen kerk, dat was toch reuze fijn.
Ze waren dra actief in harmonie en voor de klas
Toos holde alle klassen door en was dan in haar sas.
Een reis naar Tiny en naar Jo, eerst Toos en dan met Dré
en ook nog eens Amerika, Ze reizen wat af die twee….                          Refrein

Ze kwamen ook in Engeland en ja, dat was me wat!
verloren daar onmiddellijk hun beider hele hart.
Ze keren daar nu regelmatig terug voor het gemak
en kennen Londen beter dan hun eigenste broekzak.
Eind april dan gaan ze weer maar dan met één groot doel:
servies te kopen voor ’t zilv’ren huwelijksgevoel.                                 Refrein

In 25 jaar hebben zij heel wat meegemaakt:
gebroken vingers, benen, er is heel wat afgekraakt .
Een dokter hier, een dokter daar, er is een boel gebeurd.
Toch zitten ze hier samen net als zoveel jaar gelee
in dankbaarheid en liefde midden in deez” mensenzee.                         
Refrein

Geschiedenissen maken is geen makkelijke zaak
Als je trouwt begin je aan die vrees’ lijk zware taak
gelukkig zijn er mensen om je heen met raad en daad
en bovendien: de kinderen, waar veel mee valt of staat.
Iedereen die meehielp mede-maken, mee-bepalen
hopen we nog vaak te zien de komende tig-jaren.                                 
Refrein