Spelen met de trein

en met de pick-up

Andy Molenaar

Ik weet nog goed dat, toen ik een jaar of 5 – 6 was, er twee moge1ijkheden waren om op de zondag te doen. Dat was tijdens het koffiedrinken het plaatjes draaien en met het spoor.
Als we plaatjes draaiden, zaten we met rooie oortjes naar de verschillende zangers, kerkkoren, Surinaamse muziek, kinderkoren en allerlei andere soorten muziek te luisteren.
We mochten zelfs af en toe zelf een singeltje opzetten, alhoewel het bedienen van de pick-up wel onder de geleiding van :de handen van Pa gebeurde. Af en toe werden de plaatjes wel 3 of 4 keer achter elkaar gedraaid, totdat het je neus uitkwam. Het was wel zo dat we een reeks plaatjes telkens wilde horen.

Als we nergens zin in hadden en zelfs niet in plaatjes draaien, gingen we zeuren dat we met de trein wilden. Ja welk kind was er nu niet weg van treinen, ikzelf wilde dan ook machinist worden, welk kind niet? Ik was dan ook vaak bij de spoorbomen bij station Sloterdijk te vinden, tegen alle waarschuwingen van Ma in, die zich ik weet niet wat voorstelde.
Voordat wij net de trein gingen moesten we nog wel wat moeite doen hoor We moesten zeker nog een half uur zeuren voordat Ma of Pa zei: “goed dan, na het koffie drinken”. Na lang zeuren “is de koffie nu nog niet op” en “wanneer gaan we nou'”, gingen we dan eindelijk. Meestal Jan en ik, ieder aan een kant van Pa, wandelden we hand in hand naar het Sloterdijk station. Daar aangekomen wilden Jan ik en altijd naar Haarlem, aangezien we dan langs de spoorbomen reden wat wij het mooiste van de gehele reis vonden. Haarlem was veel duurder dus gingen wij altijd naar het Centraal station. Na het reisje van 6 minuten waren we op het CS aangekomen, Waar we meestal een beetje door de gangen wandelden en niet te vergeten een kroket aten in een wachthuisje.
Daarna gingen we ook altijd even met de pont heen en weer, wat we ook eindeloos konden blijven doen. Maar als we dat 2 keer gedaan hadden, begon Pa zich wel bezwaard te voelen tegenover de meneer van de pont.
Als we dit dus allemaal op het CS gedaan hadden, stapten we weer op de trein naar station Sloterdijk. Als we daar weer waren en we waren nog niet te veel vermoeid, gingen we nog even bij de spoorbomen kijken waarna we dan toch wel uiteindelijk weer naar huis wandelden.
Omdat we zelf een Märklin trein hadden was het voor mij met mijn treinentik natuurlijk een heel feest als deze uitgestald werd. Wij zeurden dan ook heel vaak en op de meest onmogelijke tijden. om de trein uit te laten zetten. Nu kan ik me herinneren dat ik op een doordeweekse dag wilde dat Pa, terwijl hij moest werken, de trein uit zou zetten. Omdat hij dit niet wilde en gewoon naar zijn werk ging, ben ik hem een heel eind achterna gerend. Ik hield het niet lang uit en op een gegeven moment was ik, én mijn vader kwijt, én de weg terug naar huis.
Aangezien ik het de beste manier vond om het maar op een brullen te zetten om zo de aandacht te trekken, deed ik dat maar.
En ja hoor, daar kwam een oude heer aan die vroeg of er iets scheelde, waarna hij mij naar zijn huis nam en waar ik van zijn vrouw een heerlijke boterham met jam kreeg. Later zei de mevrouw dat mijn moeder me zo kwam halen . Ik vroeg verwonderd hoe het kwam dat ze mijn moeder kende. Later begreep ik dat dit wel via de politie was gegaan. En inderdaad kwam na een tijdje Ma mij weer ophalen. Ze was natuurlijk heel opgelucht.

Andy

Programma   3 maart 1955

9.30     H.H. Mis in de H.H. Martelaren van Gorkum
10.30   Receptie aan de pastorie
12.00 Koffie tafel
14.30-15.00 Pauze
15.00-17.30  Borreluur
17.30 Diner in de Meerhoek.

(uit feestprogramma maart 1955)